تصویربرداری عصبی، بهویژه ام آر آی، نقش کلیدی در تشخیص و ارزیابی ضایعات نخاع، مهرههای ستون فقرات و فضای دیسک دارد. در بررسی دیسکوپاتیها و تغییرات اسپوندیلوتیک، ام آر آی ابزار حیاتی برای تعیین و ارزیابی فشار دیسکهای فتقدار روی ریشههای عصبی و طیف تغییرات اسپوندیلوتیک است. همچنین، در ارزیابی نخاع، به محلیابی ضایعات و تعیین علت آنها کمک میکند که میتواند شامل موارد تروماتیک، التهابی، عفونی، فشاری و نئوپلاستیک باشد.
ام آر آی توانایی تشخیص بین ضایعات خارج دورال، داخل دورال-خارج مدولاری و داخل مدولاری را دارد و ویژگیهای تصویربرداری خاصی که ارائه میدهد، به محدود کردن تشخیصهای افتراقی کمک میکند. این روش در ارزیابی تومورهای اولیه نخاع، چه خوشخیم و چه بدخیم، بسیار مؤثر است و گسترش ضایعه و ارتباط آن با ساختارهای اطراف را مشخص میکند.
با توجه به حجم زیاد مطالعات ام آر آی نخاع و ستون فقرات که روزانه در مرکز ما انجام میشود، فرصت مناسبی برای جمعآوری موارد جالب و آموزنده به دست آمده است که میتواند در گسترش دانش ما در این حوزه و حتی در ایجاد رویکردهای الگوریتمی ساختاریافته مؤثر باشد. در ادامه برخی از این موارد ارائه میشوند:
بیمار اول : آقای ۳۳ ساله با شکایت کمردرد.
یافتههای ام آر آی: ویژگیهای مشخص دیسرافیسم، شامل کونوس مدولاریس پایین، جوش خوردگی مهرهها در سطح L2-L3، دیستماتومیلیا و سپتوم استخوانی.
بیمار دوم : پسر ۱۰ ساله با دیسرافیسم نخاعی.
یافتههای ام آر آی: اسپینا بیفیدا همراه با لیپومیلومننگوسل معمولی، کونوس کشیده که در سطح L5-S1 خاتمه یافته و تغییر در آناتومی طبیعی ریشههای عصبی در کانال ساکرال.
بیمار سوم : آقای ۳۵ ساله با علائم بالینی کمخونی، فلج و درد.
یافتههای ام آر آی: ناهنجاریهای گسترده سیگنال در نخاع پشتی با پاترن پیوسته، بدون افزایش سیگنال پس از تزریق ماده حاجب، که با کمبود ویتامین B12 و میلیت عرضی مرتبط است.
بیمار چهارم : آقای ۴۳ ساله با فلج پیشرونده.
یافتههای ام آر آی: توده خونریزیدهنده غیر یکنواخت در کونوس مدولاریس که با اپاندیموما سازگار است.

















