مرکز تحقیقات تصویربرداری پزشکی حقیقت

یکی از جذابترین زمینه های تصویربرداری مربوط به ضایعات نادر میباشد. اغلب بدلیل نادر بودن و عدم مشاهده این ضایعات تشخیص آنها بسیار سوال برانگیز میباشد. تصویربرداری تخصصی دارای نقش مهمی در تشخیص و پیگیری درمان این گروه از بیماران دارد . گروهی از بیماران نادر در سایر بخشهای مربوط مانند سندرمهای نورومتابولیک یا آنومالیهای مغزی مورد بحث قرار گرفته اند.در این قسمت نیز  چند نمومه ازگروه دیگر معرفی میگردند. لازم به ذکر است که گاهی تومورها و ضایعات شایع با نماهای نادر بروز مینمایند که تشخیص آنها نیز حایز اهمیت است .

ما در طی 20 سال تجربه کاری در این زمینه آرشیوی از بیماریهای نادر فراهم نمودیم که چند مورد آن بحث می گردد.

بیمار شماره ۱:

یک نمای نادر از یک تومور شایع است . بیمار یک خانم 65 ساله است که با یک توده حجیم در سمت چپ سر مراجعه نموده است. این توده ساله توسط بیمار بی اهمیت تلقی شده و لاجرم بدلیل بزرگی توده پس از مراجعه برای وی ام ار ای درخواست شده است . در ام ار آی انجام شده با مننژیوم بسیار بزرگ با درگیری داخل مغز و گسترش به استخوان و زیر پوست روبرو هستیم .

بیمار شماره 2:

بیمار یک آقای 19 ساله ای است که بدلیل خشونت صدا و ضایعات پوستی همرا با تشنج مقاوم به درمان مراجعه نموده است . در ام آر آی انجام شده نواحی سیگنال وید و سیاه منطبق بر هر دو امیگدال دیده میشود .این نما منحصر به فرد و متعلق به سندرم اورباخ ویت  (Urbach Weithe syndrome) است که برای اولین بار توسط گروه نورورادیولوژی مرکز تحقیقات حقیقت گزارش گردیده است.

بیمار شماره 3:

بیمار خانم 17 ساله ای است که بدلیل تورم و غیرقرینگی مزمن صورت مراجعه نموده است در ام ار ای انجام شده دارای دو ضایعه همزمان است که پس از عمل تایید گردید.

اول : دیسپلازی فیبرو با درگیری دیواره های اوربیت راست و استخوان تمپورال

دوم : توده انهانس شده در ناحیه پاراسلار راست با درگیری سینویس کاورنوس که پس از عمل ، مننژیوم تایید گردید.

بیمار شماره 4:

بیمار مورد شناخته‌شده‌ای از صرع مقاوم و سردرد می‌باشد که نمای کامل بیماری توبروس اسکلروزیس را نشان می‌دهد. این نمای شامل ضایعات هامارتوماتوس در ناحیه ساب‌کورتیکال، ندول‌های کلسیفیه ساب‌اپاندیمال، و همچنین توده‌های انهانس‌شده در مجاورت فورامن مونرو است که دلالت بر ژانت سل استروسیتوم دارد.

بیمار شماره 5:

پسر 9 ساله‌ای با صرع از نوع ژلاستیک و مقاوم به درمان مراجعه کرده است. در تصویربرداری، تشخیص هامارتوم هیپوتالاموس به‌صورت توده‌ای با سیگنال مشابه ماده خاکستری، بدون انهانسمنت و با نمای تیپیک تأیید شد. بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفت.