صرع یکی از شایع‌ترین و جدی‌ترین اختلالات مغزی است که بیش از ۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند. میزان بروز آن به‌صورت توزیع دوگانه است و بیشترین خطر در نوزادان و افراد مسن دیده می‌شود. با گسترش نوروایمیجینگ و توانایی آن در تشخیص ضایعات کوچک FCD و سایر ضایعات در مغز، دریچه‌های جدیدی برای تسکین بیماران از این فرآیند طولانی مدت باز شده است.
پیشرفت‌های تصویربرداری مغزی به شناسایی علل ساختاری و عملکردی صرع کمک می‌کنند. در نوروایمیجینگ، نه تنها محل آناتومیک ضایعه شناسایی می‌شود، بلکه روش‌های fMRI، DTI، MRS و VBM، و همچنین گزینه‌های جدید پس‌پردازش قبل و بعد از جراحی، نقش بزرگی در تشخیص و درمان ایفا می‌کنند.
تیم علوم اعصاب حقیقت یکی از پیشگامان این حوزه در ایران است و علاقه‌مند به انتقال دانش، یادگیری و گسترش روش‌های جدید تشخیص و پیگیری می‌باشد. از سال ۲۰۰۳ تاکنون بیش از ۲۵,۰۰۰ مورد جمع‌آوری و دسته‌بندی شده و آماده همکاری‌های علمی هستند. همچنین، گروهی از متخصصان برجسته صرع در کمیته علمی حضور دارند و آماده ارائه نظرات دوم به بیمارانی هستند که به تیم‌های تخصصی در زمینه صرع دسترسی ندارند.
برخی از این موارد در اینجا معرفی شده‌اند:
بیمار شماره ۱
خانم ۳۶ ساله راست دست با سابقه تشنج از نوع FC از سن یک سالگی مراجعه کرد. تشنج‌های معمول او شامل :
abdominal aura followed by blowing and auto motor seizure with AOC همراه است؛ گاهی نیز با گفتار نامفهوم همراه می‌شود.ام آر آی کاهش حجم و افزایش سیگنال در Right hippocampus را نشان داد که برای HS سمت راست تیپیک است
بیمار شماره ۲
مرد ۳۰ ساله با صرع کانونی لوب تمپورال که دچار اسکلروزیس در آمیگدال و هیپوکامپ راست است.
بیمار شماره ۳
خانم ۵۳ ساله راست‌دست با سابقه تشنج‌های مقاوم به درمان از دوران کودکی مراجعه کرده است. MRI نشان‌دهنده اسکلروزیس دوطرفه هیپوکامپ و آتروفی مخچه می‌باشد.
بیمار شماره ۴
خانم ۲۹ ساله راست دست با سابقه تشنج از سن ۲ سالگی مراجعه کرده است.
MRI نشان‌دهنده دو ضایعه است: اسکلروزیس هیپوکامپ راست و Sturge-Weber syndrome همراه با pial leptomeningeal angiomatosis در سمت راست.
بیمار شماره ۵
خانم ۲۰ ساله با سابقه تشنج مقاوم به درمان در لوب تمپورال چپ. MRI نشان‌دهنده اسکلروزیس هیپوکامپ سمت چپ است و در MRS مرتبط، کاهش سطح NAA/Cr مشاهده می‌شود که تأییدکننده از دست‌دادن نورون‌ها و گلیوز است.
بیمار شماره ۶
پسر ۱۰ ساله با سابقه تشنج مقاوم به درمان که در MRI یک توده تومورال کورتیکال در لوب تمپورال-پریتال چپ نشان داده شده است. این توده بدون انهانس و با ظاهر خاص “Blubby appearance” دیده می‌شود. پس از جراحی، Dysembryoplastic neuroepithelial tumor (DNET) تأیید شد.
بیمار شماره ۷
مرد ۴۲ ساله راست دست با سابقه تشنج از ۲۶ سال پیش پس از آسیب نفوذی جنگی (در سال ۱۹۸۲ با ۱۰ روز کاهش هوشیاری) مراجعه کرده است. حملات تشنج با experiential aura (اضطراب) شروع می‌شوند، سپس انحراف سر و چشم‌ها به سمت چپ و به دنبال آن secondary generalization رخ می‌دهد که با گیجی پس از تشنج و left side hemiparesis همراه است. EEG نشان‌دهنده تخلیه‌های epileptiform متعدد در سمت راست، به ویژه در ناحیه‌های frontocentral و temporal راست بود.
MRI مالاشیای گسترده مغزی و ضایعه tumefactive غیرطبیعی با از بین رفتن رشته‌های طبیعی را نشان داد. در ارزیابی پس از جراحی و بر اساس آسیب‌شناسی، وجود foreign body همراه با Sever malsia تأیید شد.
بیمار شماره ۸
دختر ۱۶ ساله با سابقه تشنج مقاوم به درمان در لوب تمپورال چپ . MRI توده‌ای غیرطبیعی با انهانس در لوب عمقی تمپورال چپ را نشان می‌دهد که با نمای تیپیک به نفع Ganglioglioma است.
بیمار شماره ۹
مرد ۳۲ ساله با صرع کانونی که Cavernoma در لوب تمپورال راست مشاهده شد. در پالس سکانس SWI، رسوب گسترده هموسیدرین قابل تشخیص است. همچنین اسکلروزیس هیپوکامپ در سمت راست نیز مشاهده می‌شود.
بیمار شماره 10
بیمار، خانم 39 ساله‌ای است که به دلیل صرع مقاوم به درمان مراجعه کرده است. در MRI روتین، علی‌رغم استفاده از سکانس‌های دقیق با ضخامت کم، ضایعه‌ای مشاهده نشد. با این حال، در مورفومتری انجام‌شده، ضایعه فوکال در اوپرکولوم فرونتال راست مشاهده شد که دلالت بر فوکال کورتیکال دیسپلازی تیپ یک داشت. این تشخیص در عمل جراحی نیز تأیید گردید.
بیمار شماره 11
بیمار، آقای 17 ساله‌ای است که به دلیل تشنج فوکال مراجعه کرده است. در VBM انجام‌شده، فوکال کورتیکال دیسپلازی تیپ دو در کورتکس پاریتال تشخیص داده شد. میزان وسعت این ضایعه نیز در مطالعات مورفومتری تأیید گردید.
